Kult pierwszej osoby liczby pojedynczej
Rozmawiając przy śniadaniu z moją mamą o jej latach nastoletnich, usłyszałam zdanie: „Współczuję waszemu pokoleniu. Kiedyś żyło się wśród ludzi, teraz żyjecie w wiecznej izolacji”. Moim pierwszym odruchem było, żeby się z nią nie zgodzić. Jej słowa zabrzmiały jak lekka drwina z mojego – rzekomego – braku relacji. Powstrzymałam się Czytaj więcej

